Landelijke inrichting in een kleine woonkamer: houd het materiaal, schrap de spullen

Wat er van landelijk overblijft als de kamer klein is

Een landelijke inrichting bestaat uit twee lagen: het materiaal en de spullen. Het materiaal is hout met zichtbare nerf, linnen, wol, riet en matte verf; de spullen zijn de manden, de kannen, de ladder tegen de muur en de vaas met droogbloemen. In een kleine kamer schaalt alleen de eerste laag mee, en hoe zo'n kamer eerst in maten wordt opgezet staat bij de indeling van een kleine woonkamer.

De reden zit in de vrije vloer en wand tussen al die dingen. In een woonkamer van 40 m² staat een mand in een hoek met een meter lucht eromheen. In een kamer van 320 bij 460 cm staat dezelfde mand tegelijk tegen de bank, naast de kast en onder het raam. Elk los voorwerp knipt een stuk vloer of wand af, en tien van die snippers lees je als een volle kamer.

Houd daarom het materiaal vast en schrap in de spullen. Een kamer met een eiken vloer, linnen gordijnen, een wollen kleed en matte wanden in warm wit is al landelijk zonder één mand; een kamer met zes manden en een grijze laminaatvloer is dat niet.

Het tweede verschil met landelijk in het groot is gewicht. Klassieke landelijke meubels staan dicht op de vloer: een buffetkast met een plint, een bank met een rok tot de grond, een tafel met een zware onderbouw. In het klein kies je dezelfde materialen op poten, zodat de vloer eronder doorloopt. Wie liever met minder hout en meer glans werkt, vindt dezelfde regel van minder maar groter bij de luxe variant van een kleine woonkamer.

Onderdeel	Landelijk in een grote kamer	Wat in een kamer tot 340 cm breed werkt	Waarom
Bank	Driezits met gerolde armleuningen en een rok tot de vloer	Tweezits van 150 tot 180 cm op zichtbare poten, met een hoes die boven de poten stopt	Een rok maakt van de bank een blok, poten laten de vloer eronder doorlopen
Salontafel	Grote eiken tafel of een oude dekenkist	Eén houten blad van 110 bij 60 cm of rond 80 cm, 38 tot 45 cm hoog	Op een kist met deksel moet alles eraf voordat hij open kan
Opbergen	Open vakkenkast met manden en kannen	Buffetkast of kast tot het plafond met dichte paneeldeuren, 40 tot 45 cm diep	Achter een deur zie je één front in plaats van twintig losse dingen
Wanden	Lambrisering, balken en een wand vol lijsten	Matte verf of kalkverf toon op toon, hooguit lambrisering tot ongeveer 100 cm	Contrast tussen wand, plint en kozijn tekent de hoeken scherp, en daaraan meet je oog de kamer af
Hout	Veel soorten en tonen door elkaar	Hooguit twee houttonen, de vloer meegeteld	Twee bijna gelijke ondertonen naast elkaar laten allebei een verkeerde kleur zien
Textiel	Ruiten, bloemen en lagen plaids	Linnen, wol en katoen, effen of met een kleine structuur, in de kleur van de wand	Een patroon over de hele raamwand is in een kleine kamer vanaf elke plek in beeld
Decoratie	Ladder, manden, kannen, droogbloemen	Eén grote vaas of kan en één mand met een vaste taak	Elk voorwerp laat een snipper vloer of wand eromheen zien
Licht	Hanglamp van open riet boven de tafel	Drie lichtpunten per zone op 2700 K, kappen van linnen of dicht vlechtwerk	Open vlechtwerk zet een scherp patroon op wanden die hier dichtbij staan

Een palet van warme neutralen dat bij je raam past

Het landelijke palet bestaat uit warme neutralen: wit met een gele of rode ondertoon, linnen, greige en zandkleur. Daar komt één gedempte kleur bij die in textiel of op een kastfront terugkomt, meestal een groen of een warm bruin. Dat het bij één kleur blijft is een gewoonte uit de interieurwereld en geen wet, maar vanaf de bank zie je in een kleine kamer elke wand tegelijk, en twee sterke kleuren vragen dan tegelijk aandacht.

Welke neutrale op jouw wanden standhoudt, hangt af van het licht dat binnenkomt. Hemellicht op het noorden ligt rond 6500 K en bevat weinig rood en geel, dus wordt een zandbeige met veel geel pigment daar zwaar en groenig, terwijl warm wit er juist warm blijft. De late zon op het westen zit op 2000 tot 3000 K en duwt hetzelfde warm wit richting abrikoos.

Werk verder toon op toon. Schilder plint, kozijn en radiator in de wandkleur, eventueel in zijdeglans omdat die laag stoten beter verdraagt, en het plafond een halve tot een hele tint lichter omdat het bijna alleen indirect licht krijgt. Een witte plint onder een linnen wand trekt een lijn rond de hele vloer, en aan die lijn meet je oog precies af hoe klein de kamer is.

Voor gordijnen werkt hetzelfde. Een linnen gordijn in de tint van de wand laat aan de rand van de stof geen verticale kleurstreep achter, dus leest de raamwand als één vlak van vloer tot plafond. Welke tint bij je vloer of je bank hoort, zoek je op in de kleurmatcher, die begint bij wat er al in de kamer staat. Hoe het daglicht per windrichting binnenvalt, zoek je op in de lichtwijzer voor jouw raamrichting.

Let op paren die in dezelfde hoek van het kleurenwiel zitten. Een cognac leren fauteuil met terracotta kussens wordt een rij bijna gelijke oranjerode tinten, en saliegroen naast olijfgroen maakt van allebei een slap aftreksel. Kies uit elk van die paren één.

Raam op	Basis voor wand en plafond	De gedempte kleur erbij	Wat hier wringt
Noorden	Warm wit of greige; linnen alleen met lampen van 2700 K erbij	Olijfgroen op een kastfront in plaats van op een hele wand, of terracotta met meer bruin erin	Zandbeige wordt zwaar en groenig, saliegroen verliest zijn groen en wordt grijs
Oosten	Warm wit of linnen, fris in de ochtend en zacht beige in de middag	Saliegroen, dat 's ochtends koel oogt en 's middags zacht grijsgroen	Koel licht grijs wordt na twaalven vlak; zit je hier vooral 's avonds, kies de kleur dan bij lamplicht
Zuiden	Kalkwit, of linnen op één wand	Saliegroen of olijfgroen, die hier vol opkomen	Warm wit wordt onder de middagzon flets en geel, zandbeige is op vier wanden te vol, en zijdeglans op de wand spiegelt de zonvlek
Westen	Greige, linnen of kalkwit, die met de avondzon mee warmer worden	Cognac in leer of een roodbruin in het kleed	Blauwgrijs wordt 's avonds vuilgrijs met een paarse zweem, en warm wit loopt in de late zon op naar abrikoos

Matte wanden, kalkverf en lambrisering in een kamer met weinig wand

Een landelijke wand is mat, en dat heeft een reden die verder gaat dan smaak. Matte verf strooit het licht in alle richtingen, dus blijft een wand ook met een lamp ernaast egaal. Zijdeglans spiegelt de lamp en de zonvlek, en in een kleine kamer staat elke lamp dicht genoeg bij een wand om daar een glimmende plek op te zetten.

Kalkverf gaat nog een stap verder. Hij droogt lichter op dan hij in de pot staat en trekt per kwastslag net iets anders in, waardoor het vlak wolkerig wordt en de tint diepte krijgt. Hij hecht op een minerale ondergrond als stucwerk of kalkpleister; over bestaande latex heb je een grondlaag nodig die daarvoor gemaakt is.

Het nadeel is dat kalkverf niet afwasbaar is. Waar handen en schouders langs de wand gaan, naast de deur en achter de bank, ontstaat na verloop van tijd een donkere plek, dus daar werkt een matte afwasbare muurverf in dezelfde tint beter.

Lambrisering kost in een kleine kamer ruimte die je op de tekening niet ziet. Verlijmde panelen komen ongeveer 1 cm van de muur en kraaldelen op regelwerk 3 tot 4 cm, dus op twee tegenover elkaar liggende wanden gaat er tot 8 cm van de kamerbreedte af. De stopcontacten moeten mee naar voren, en een kast die precies in een nis paste, past daarna niet meer.

Leg de bovenkant op een hoogte die al in de kamer zit. Een lambrisering van 100 cm valt samen met een vensterbank op die hoogte en blijft 20 cm boven een rugleuning van 80 cm. Bij 85 cm liggen de bovenrand en de rugleuning zo dicht op elkaar dat het als een meetfout leest. Schilder hem in de wandkleur, dan zie je alleen de schaduw in de groeven en blijft de wand één vlak.

Voor de andere hoogtes aan deze wand, zoals de onderkant van een plank en het hart van een wandlamp, kun je de gangbare maat en de marge die nog werkt opzoeken. Een plank boven de bank hangt met zijn onderkant op minstens 150 cm, want je hoofd zit op de bank op ongeveer 130 cm en je leunt achterover.

Hout in hooguit twee tonen, met de afwerking als beslissing

Hout maakt een kamer landelijk, maar in een kleine kamer ligt het meeste hout al op de vloer. Een eiken vloer van 15 m² is het grootste houten vlak dat je hebt, dus kies de meubels vanuit die vloer en niet los ervan.

Houd het bij twee houttonen. Het oog vergelijkt tinten die naast elkaar staan: naast geelbruin eiken lijkt blank gelakt grenen feller oranje dan het is, en het eiken lijkt er grauwer door. Hoe meer tonen, hoe vaker dat gebeurt, en in een kleine kamer staan ze allemaal in hetzelfde zichtveld.

De tweede toon mag gerust afwijken, zolang hij dat duidelijk doet. Hout dat in de wandkleur geschilderd is, een donker gerookt eiken blad op een lichte vloer of zwart gebeitste poten werken, omdat je oog ze niet als bijna dezelfde tint leest. Twee eikentinten die net iets verschillen lezen als een verkeerde bestelling.

De afwerking zegt meer dan de houtsoort. Olie trekt in de vezel en laat het hout mat en voelbaar; lak legt er een film over die glanst en bij een diepe kras over het hele vlak opnieuw moet. Blank gelakt grenen en vuren kleuren onder daglicht in enkele jaren zichtbaar dieper oranje, en dat is het hout dat een landelijke kamer het snelst geel maakt.

Voor de vloer spelen in het klein twee maten. Brede planken geven minder naden: over een kamerbreedte van 320 cm zijn dat er met planken van 20 cm ongeveer 16 en met planken van 14 cm ongeveer 23. In de lengte van de kamer gelegd lopen die naden met je blik mee in plaats van eroverheen.

Een massieve eiken plank is 20 tot 22 mm en komt met ondervloer of regelwerk op 25 tot 40 mm, zodat de binnendeuren er meestal af moeten. Ligt er vloerverwarming, dan is lamelparket de houten vloer die wel kan; vraag daarbij de dikte van de toplaag, want bij 2,5 mm kun je hooguit één keer schuren en bij 4 mm twee of drie keer. Laminaat of pvc met een houtprint kan ook, en welke vloer bij je huisdieren, je budget en je verwarming scoort, loop je na in de vloerwijzer per woonsituatie.

Landelijke meubels die in 320 cm breedte passen

Een kleine woonkamer knelt op zijn kortste wand, en wij houden 340 cm aan als de breedte waaronder dat begint. Een bank van 90 cm diep, 40 cm beenruimte, een salontafel van 60 cm, een route van 90 cm en een kast van 40 cm zijn samen 320 cm. Elke centimeter die een landelijk meubel extra vraagt, gaat dus van die route af.

Bij de bank zitten die centimeters in de armleuningen. Met gerolde armleuningen van 25 cm per kant blijft er van een bank van 180 cm buitenmaat 130 cm zitbreedte over; met armleuningen van 10 cm is dat 160 cm. Een tweeënhalfzits zit tussen de tweezits en de driezits in, dus kies hem op de zitbreedte en niet op het getal in de naam.

Een linnen hoes met een rok tot de vloer hoort bij het beeld van landelijk, en is in het klein de minst gunstige keuze. De rok verbergt de poten, dus zie je een blok van 80 cm hoog dat op de vloer staat, terwijl dezelfde bank op poten van 15 cm de vloer eronder laat doorlopen. Kies een hoes die boven de poten stopt en koop linnen voorgewassen: ongewassen linnen kan bij de eerste wasbeurt een paar procent krimpen, en op 180 cm is 3 procent al ruim 5 cm.

Een houten kist als salontafel geeft opbergruimte die minder bruikbaar is dan hij lijkt. Wat op het deksel staat moet eraf voordat hij opengaat, dus komt er in de praktijk alleen in wat je zelden pakt. Een dekenkist is ook vaak hoger dan de 38 tot 45 cm die bij een zitting van 44 cm past. Een houten tafel met een open onderblad doet het dagelijkse werk beter.

Wil je toch een hoekbank, dan vraagt die twee wanden achter elkaar zonder deur of raam ertussen, en de maten waarop dat lukt staan bij een hoekbank in een smalle woonkamer plaatsen. Een fauteuil van rotan of riet is lichter om te zien dan een beklede, maar zet hem niet tegen de radiator: het vlechtwerk droogt daar uit en wordt bros.

Meubel	Landelijke uitvoering	Maat die in het klein past	Waar het op vastloopt
Bank	Linnen of katoen, houten poten, losse kussens	Tweezits van 150 tot 180 cm breed en ongeveer 90 cm diep	Gerolde armleuningen kosten zitbreedte, een rok tot de vloer maakt er een blok van
Fauteuil	Rotan, riet of hout met een linnen kussen	80 tot 95 cm breed en diep; een oorfauteuil is 10 cm breder	Naast een radiator droogt het vlechtwerk uit en wordt het bros
Salontafel	Massief of oud hout, met een onderblad	110 bij 60 cm of rond 80 cm, 38 tot 45 cm hoog, op 35 tot 45 cm van de bank	Een kist met deksel is vaak te hoog en moet leeg voordat hij open kan
Bijzettafel	Houten krukje of een stamschijf op poten	35 tot 50 cm doorsnee, 55 tot 65 cm hoog	Een laag krukje van 45 cm staat onder de armleuning en je glas buiten bereik
Opbergkast	Buffetkast of paneelkast in matte lak	90 tot 120 cm breed en 40 tot 45 cm diep	De deuren zwaaien 45 cm de kamer in; met laden houd je 75 cm vrij ervoor
Sidetable	Smalle houten tafel achter of naast de bank	100 tot 140 cm breed en 30 tot 40 cm diep	Achter de bank kost hij 25 tot 35 cm kamerbreedte, en die heb je in het klein zelden
Eethoek	Houten tafel met een eetbank tegen de wand	Tafel 120 bij 80 cm voor vier, eetbank 35 tot 45 cm diep	Aan de stoelzijde blijft 75 cm nodig om een stoel uit te schuiven; de bank schuift onder het blad
Poef	Wol, jute of leer	45 tot 70 cm	Zonder dienblad erop staat een glas er niet stabiel op

Een indeling voor een woonkamer van 320 bij 460 cm

Zet de vaste punten eerst op papier: het raam met de radiator aan de korte straatzijde en de deur naar de hal in de hoek ertegenover, met een draaivlak van 83 cm. De route van de deur naar het raam ligt daarmee vast langs de rechterwand, en alles wat in die strook staat, loop je elke dag omheen.

De tweezitsbank gaat tegen de lange wand zonder openingen, met de salontafel op 40 cm ervoor. De buffetkast met dichte deuren staat aan de overkant van de route, en zijn deuren zwaaien 45 cm over die route heen. Dat mag, want je opent ze staand vanuit die strook en er staat niets wat blijft.

De fauteuil staat in de hoek bij het raam, 23 cm voor de radiator, zodat de warme lucht erlangs kan en de leesplek het daglicht krijgt. Zet er een leeslamp naast met de onderkant van de kap op 100 tot 125 cm, dan valt het licht 's avonds op dezelfde plek als overdag.

Het kleed van 160 bij 230 cm ligt met de lange zijde langs de bank, 30 cm voorbij beide uiteinden, en schuift 60 cm onder de zitting zodat de voorste poten erop staan. Aan de kant van de route eindigt het gelijk met de salontafel, zodat er geen rand in de looproute ligt die bij elke stap een beetje verschuift.

Deze kamer is rechthoekig, dus komt de zithoek langs de lange wand. Is je kamer ongeveer even breed als diep, dan vraagt de bank een ander vertrekpunt, en dat werkt de vierkante versie van een kleine woonkamer uit. Je eigen wanden, deuren en meubels zet je met dezelfde loopruimtes in de kamerplanner op schaal.

Opbergen achter een deur in plaats van in tien manden

Manden zijn het onderdeel van een landelijke kamer dat in het klein het eerst uit de hand loopt. Een open mand toont zijn inhoud van bovenaf, en vanaf de bank kijk je in een kleine kamer op de meeste manden neer. Staan er zes, in drie soorten vlechtwerk, dan zie je zes randen, drie structuren en de rand van alles wat erin ligt.

Zet het meeste achter een deur. Een buffetkast van 100 cm breed en 40 tot 45 cm diep, of een kast tot het plafond in modules van 50 tot 60 cm met paneeldeuren in de wandkleur, houdt evenveel als een open vakkenkast en laat één front zien. Houd planken in zo'n kast onder 80 tot 90 cm overspanning, want plaat van 18 mm zakt daarboven zichtbaar door.

Geef de manden die overblijven één materiaal, één maat en een vaste taak: één voor de plaids, één voor wat er 's avonds op de salontafel ligt. Onder een bank op poten van 15 cm past alleen een lage mand, en die schuift bij elke keer stofzuigen mee, dus zet hem liever op de plank of in de kast.

De houten ladder tegen de muur is in een kleine kamer vooral een obstakel. Een ladder van 180 cm staat onderaan al gauw 30 cm van de muur en neemt vloer in zonder dat er iets op kan staan. Een lat met haken op 160 tot 180 cm draagt dezelfde plaids en kost geen centimeter vloer.

Wat niet dagelijks in de woonkamer nodig is, gaat eruit. Brandhout, seizoensdecoratie en de extra klapstoelen voor verjaardagen horen in de berging, en hoe je die met één diepe en één ondiepe wand indeelt staat bij een kleine schuur indelen met stellingen. Wil je in de woonkamer een secretaire of een smal houten bureau kwijt, reken dan op 90 cm achter de bladrand voor de stoel, de maat die ook een bureau in een kleine slaapkamer zijn plek geeft.

Linnen en wol op de maat van het raam en de zithoek

Textiel doet in een kleine landelijke kamer drie dingen tegelijk: het maakt de kamer zachter, het dempt de galm van een harde houten vloer en het is het grootste vlak dat je zonder verbouwing verandert. Omdat het zo groot is, kies je het op maat en structuur en niet op patroon.

Voor gordijnen gelden vier maten. Hang de rail 12 cm boven het kozijn, of tegen het plafond als er daarboven maar een smalle strook wand overblijft, laat hem 20 cm per zijde voorbij het kozijn doorlopen en reken op twee keer de railbreedte aan stof. Bij een raam van 180 cm wordt de rail dan 220 cm en de stof 440 cm breed, en die laat je tot 1 cm boven de vloer vallen.

In die uitloop van 20 cm hangt het opzij geschoven gordijn overdag, en dat telt in een kleine kamer dubbel: een gordijn dat voor het glas blijft hangen, neemt precies het licht weg dat de achterwand nog haalde. Zwaar linnen heeft bovendien de volle twee keer nodig om in plooien te vallen. Ligt het raam op het zuiden of westen, voer het gordijn dan, want de zon verbleekt de stof aan de raamkant.

Het kleed volgt de bank. Houd minstens 20 cm marge aan weerszijden en laat de voorste poten erop staan, dus bij een tweezits van 170 cm past een kleed van 160 bij 230 cm met de lange zijde langs de bank. Wol veert terug onder je voet en neemt licht op; jute is goedkoper en ruwer, maar kleurt vlekkerig als er water op valt.

Houd kussens en plaids bij twee of drie, in de wandkleur en de ene gedempte kleur. Een ruit of een kleine bloemprint mag op één kussen en niet op het gordijn, want een patroon over de hele raamwand zie je hier vanaf elke plek. Hoe textiel en een kleed samen de galm uit een kamer halen, staat bij een woonkamer rustiger maken met textiel en licht.

Licht op drie hoogtes, warm en met een kap die de lamp afschermt

Een landelijke kamer valt 's avonds uit elkaar als het licht niet klopt. Bij lampen van 4000 K verdwijnt het rood uit eiken en cognac en leest linnen als grijs, terwijl hetzelfde palet bij 2700 K overeind blijft. Houd daarom alle lampen in het zichtveld op 2700 K, en dat is in een kleine kamer de hele kamer.

Reken op drie lichtpunten per zone: één hoog, één rond ooghoogte en één laag bij het zitten. Een wandlamp met het hart op 160 cm zet licht op de wand zonder vloer te kosten. Een vloerlamp naast de bank hoort met de onderkant van de kap op 130 tot 150 cm, en een leeslamp naast de fauteuil op 100 tot 125 cm. Eén plafondlamp in het midden laat de hoeken donker, en donkere hoeken laten een kleine kamer nog kleiner lezen.

Het materiaal van de kap bepaalt wat je op de wand ziet. Ongebleekt linnen strooit het licht en kleurt het iets warmer, terwijl open vlechtwerk van riet of rotan het licht in stippen en strepen doorlaat. In een grote kamer valt dat patroon ver weg en zwak, maar hier staat de wand op een meter afstand en zie je het scherp, dus kies dicht gevlochten riet of een model met een linnen binnenkap.

Kies lampen met een kleurweergave van Ra 90 of hoger. Bij Ra 80 wordt vaak bezuinigd op het diepe rood in het spectrum, en juist hout, wol en leer hebben dat rood nodig om niet vlak te lijken. Maak ze dimbaar, en weet dat een gewone led gedimd op 2700 K blijft staan terwijl een gloeilamp naar ongeveer 2200 K zakt; lampen met dim to warm op de verpakking doen dat na.

Grenst de woonkamer aan een serre of een uitbouw met veel glas, houd dan in beide ruimtes dezelfde lichtkleur aan, zodat je vanaf de bank geen warm en koel licht naast elkaar ziet. Voor het rotan, het textiel en de planten aan de glaszijde gelden andere regels, want zon en temperatuurwisseling slijten ze daar sneller, en die staan bij een kleine serre inrichten op het klimaat.

Zo zet je een kleine landelijke woonkamer neer

De volgorde loopt van wat je later niet meer verandert naar wat je in een middag omwisselt.

1. Meet de kortste wand en trek de route

   Meet elke wand bij de vloer, op 100 cm en bij het plafond, en tel over de kortste wand de rij op: bank, 40 cm beenruimte, salontafel, 90 cm route en kast. Komt die som boven de wand uit, dan valt er nu een meubel af en niet pas als het geleverd is.

2. Leg lichtpunten en lambrisering vast voordat er verf op komt

   Een wandlamp met een aansluitpunt in de muur vraagt een sleuf en stucwerk, en een lambrisering zet de stopcontacten 1 tot 4 cm naar voren. Beide gebeuren voor het schilderen, anders werk je de wand twee keer bij.

3. Kies de basiskleur bij je raamrichting

   Zet twee proefvlakken van minstens A3 op, bij het raam en op de verste wand, en bekijk ze 's ochtends, 's middags en 's avonds bij 2700 K. Schilder daarna plint, kozijn en radiator mee in dezelfde tint en het plafond een tint lichter.

4. Bepaal de twee houttonen vanuit de vloer

   Ligt er al een houten vloer, dan is dat de eerste toon. De tweede kies je duidelijk anders, geschilderd in de wandkleur of juist donker, zodat je oog de twee niet als bijna gelijk leest.

5. Zet bank, salontafel en kast op hun maat

   Kies een tweezits van 150 tot 180 cm op poten, een salontafel van 38 tot 45 cm hoog op 40 cm van de bank en een kast met dichte deuren van 40 tot 45 cm diep. Controleer daarbij de zitbreedte tussen de armleuningen en de hoogte van de hoes boven de poten.

6. Hang gordijnen en lampen, en stop daarna

   Gordijnrail 20 cm voorbij het kozijn, stof twee keer de railbreedte, kleed 20 cm breder dan de bank aan weerszijden en drie lichtpunten per zone op 2700 K. Voeg pas daarna een mand of een vaas toe, en alleen als die een vaste plek heeft.

Nalopen voordat je bestelt of gaat schilderen

• Over de kortste wand opgeteld: bank, 40 cm beenruimte, salontafel, 90 cm route en kast
• Bank op zichtbare poten, zonder rok tot de vloer, met de zitbreedte nagemeten
• Basiskleur getest met twee proefvlakken van A3, bij daglicht en bij 2700 K
• Plint, kozijn en radiator in de wandkleur, plafond een tint lichter
• Hooguit twee houttonen in de kamer, de vloer meegeteld
• Gordijnrail met 20 cm uitloop per zijde en twee keer de railbreedte aan stof
• Kleed minstens 20 cm breder dan de bank aan weerszijden, voorste poten erop
• Alle lampen op 2700 K met Ra 90 of hoger, en drie lichtpunten per zone

Uit de praktijk

Veelgemaakte fouten

Kleine versies van grote landelijke meubels kopen

Een miniatuurbuffetkast, een smal bankje en drie lage krukjes lijken bij een kleine kamer te passen, maar elk meubel brengt een eigen omtrek en een eigen strook vloer eromheen mee. Drie kleine opbergmeubels bieden samen minder ruimte dan één kast van 100 cm en tonen drie keer zoveel randen.

Kies minder meubels op een gewone maat, en laat de kleine aanvullingen weg.

Sierbalken tegen een laag plafond

Een balk van 15 cm hoog tegen een plafond van 250 cm laat 235 cm vrije hoogte over, en een donkere balk op een licht plafond is het sterkste contrast in de kamer. Je oog meet de hoogte af aan de onderkant van dat contrast, dus leest het plafond lager dan het is.

Wil je hout boven je hoofd, schilder de balken dan in de plafondkleur of houd het hout bij de plank aan de wand.

Zijdeglans of hoogglans op de wanden

Glanzende muurverf spiegelt elke lamp als een lichte vlek en laat iedere oneffenheid in het stucwerk zien, en in een kleine kamer staat elke lamp dicht bij een wand. Het landelijke karakter hangt aan een wand die het licht strooit, dus houd de wanden mat en gebruik zijdeglans hooguit op plint en kozijn.

Een kleed dat kleiner is dan de zitgroep

Een kleed van 120 bij 170 cm voor een tweezitsbank ligt als een eiland midden op de vloer, met de bankpoten ernaast. Het oog leest de rand als grens, dus deelt het kleed de vloer op in een binnenstuk en een buitenring en wordt de kamer in twee kleinere stukken geknipt.

Laat de voorste poten van bank en fauteuil op het kleed staan en houd 20 cm marge aan weerszijden van de bank.

Drie accentkleuren tegelijk kiezen

Een olijfgroen kussen, een terracotta plaid en een okergele vaas zijn elk landelijk, maar in een kamer waarin je alle wanden tegelijk ziet trekken ze alle drie aan je aandacht. Het resultaat leest als een verzameling in plaats van als een kamer.

Kies één gedempte kleur en laat die drie of vier keer terugkomen, zodat je oog er een lijn in vindt.

Kalkverf op een wand die je elke dag aanraakt

Kalkverf is niet afwasbaar, en naast de deur, rond de lichtschakelaar en achter de bank komen elke dag handen en schouders langs. Daar ontstaat een donkere plek die je niet schoon krijgt zonder opnieuw te schilderen.

Gebruik op die plekken matte afwasbare muurverf in dezelfde tint, of houd de kalkverf bij de wand waar niemand langs loopt.

Veelgestelde vragen

Wanneer je beter een vakman belt

Lambrisering, kalkverf en een kast op poten zijn gewoon zelf te doen. Een houtkachel of inzethaard aansluiten is dat niet: laat het rookkanaal controleren en de kachel plaatsen door een installateur, omdat een kanaal dat lekt of niet bij de kachel past rookgas met koolmonoxide de kamer in laat. Vraag ook bij je verzekeraar na welke eisen die aan de installatie stelt.

Een wandcontactdoos naar voren halen achter een lambrisering kun je met de groep uitgeschakeld zelf. Een nieuw aansluitpunt met een leiding in de muur voor een wandlamp, of werk in de groepenkast, is voor een elektricien.