Een urinoir thuis: eerst de afvoer, dan de hoogte

Wat een urinoir thuis oplost en waar het tekortschiet

Wie een urinoir thuis overweegt, wil meestal een van drie dingen: minder spatten rond het toilet, minder water per plasbeurt, of een tweede plek in een huis waar het toilet 's ochtends bezet is. Een urinoir levert die drie, maar alleen als het op de goede hoogte hangt en een afvoer heeft die het bijhoudt.

Het urinoir hoort bij de rest van de toiletruimte: de draairichting van de deur, de fontein en de plek van de afvoer bepalen samen wat er past, en die afwegingen staan bij het inrichten van het toilet. Wat een urinoir anders maakt dan een pot, is de manier waarop de straal de schaal raakt.

Bij staand plassen in een toilet valt de straal meer dan een halve meter en komt hij bijna haaks op het water in de pot. Een haakse inslag op water gooit druppels terug over de bril, de rand en de vloer.

In een urinoir raakt de straal van dichtbij een schuin aflopende achterwand en glijdt hij langs het keramiek naar de sifon. Er is minder valhoogte en een schuine hoek, en die twee samen houden de spatten grotendeels in de schaal.

Wat een urinoir niet doet, is het toilet vervangen. Zittend gebruik, kinderen die nog niet staand plassen en bezoek hebben een gewone pot nodig, dus een urinoir is altijd een tweede voorziening naast het toilet en nooit in plaats ervan.

Welk spoelsysteem past bij de aansluitingen die er liggen

Een urinoir heeft altijd een afvoer nodig, maar niet altijd water en niet altijd stroom. Welk systeem je kiest, hangt daarom eerst af van wat er al in de wand zit en pas daarna van de vorm van de schaal.

Waterloze modellen werken op een van twee principes. Bij een afsluitvloeistof drijft een laag olieachtige vloeistof in de sifon; die is lichter dan urine, dus de urine zakt erdoorheen naar de afvoer terwijl de laag blijft liggen en de rioollucht tegenhoudt. Bij een membraan zit er een soepel slangetje of klepje in de afvoer dat onder het gewicht van de vloeistof opengaat en daarna vanzelf dichtvalt.

Een spoelend urinoir krijgt zijn water uit een drukspoeler op de koudwaterleiding, een inbouwspoeler achter een voorzetwand of een spoeler met een sensor. De hoeveelheid per spoeling ligt afhankelijk van model en instelling rond 1 tot 3 liter, en bij veel spoelers stel je die zelf in.

Moet er voor het urinoir een nieuwe leiding komen, dan werk je aan de drinkwaterinstallatie en de afvoer tegelijk. Wat daarbij komt kijken, van afsluiten tot afschot, staat bij het werken aan waterleidingen en afvoeren.

Keramiek, rvs of kunststof

Sanitairkeramiek heeft een glazuurlaag waar urine en urinesteen slecht op hechten, en het blijft heel bij zure reinigers. Het is wel zwaar en breekbaar: een schaal die van de dragers valt, is weg.

Rvs is licht en onbreekbaar en wordt daarom vaak in een garage of werkplaats gekozen. Het verdraagt geen reinigers op basis van zoutzuur, want chloride tast rvs aan en laat putjes achter waarin vuil zich vastzet; bij rvs gebruik je citroenzuur.

Kunststof is het lichtst, maar het krast. In elke kras zet urinesteen zich eerder vast dan op glad glazuur, dus een kunststof schaal wordt met de jaren moeilijker schoon te krijgen.

Systeem	Hoe het werkt	Wat het vraagt	Waar het op vastloopt
Waterloos met afsluitvloeistof	Een lichte vloeistof drijft op de urine in de sifon en sluit de afvoer af	Alleen een afvoer; vloeistof bijvullen of een patroon wisselen volgens de handleiding	Een emmer water of reiniger door de afvoer spoelt de laag weg, en dan komt de rioollucht terug
Waterloos met membraan of klep	Een siliconen slangetje of klep opent onder de vloeistof en sluit daarna weer	Alleen een afvoer; het membraan af en toe uitnemen en schoonmaken	Urinesteen op het membraan houdt het op een kier, en dan ruik je de afvoer
Drukspoeler op de koudwaterleiding	Een knop opent een klep die een afgemeten hoeveelheid water doorlaat	Een koudwaterleiding boven het urinoir en een spoeler die voor de drinkwaterleiding is goedgekeurd	Een lange, dunne leiding geeft te weinig doorstroming, en dan wordt de schaal niet helemaal nagespoeld
Inbouwspoeler achter een voorzetwand	Hetzelfde principe, met de klep in de wand en een bedieningsplaat ervoor	Een voorzetwand of montage-element van ongeveer 15 cm diep	Onderhoud gaat via de opening achter de bedieningsplaat, dus die moet bereikbaar blijven
Spoeler met sensor	Een infraroodsensor spoelt nadat je wegstapt	De waterleiding, plus batterijen of een voeding in de wand	Een lege batterij betekent geen spoeling; een voeding op netstroom vraagt een elektricien

Op welke hoogte het urinoir hangt en hoeveel ruimte het vraagt

De maat die telt is de hoogte van de voorrand, de lip van de schaal waar de straal overheen gaat. Die rand hoort lager te liggen dan het punt waar de straal begint, zodat hij schuin naar beneden de schaal in gaat en niet recht tegen de achterwand slaat.

Voor volwassen mannen komt de voorrand op 60 tot 65 cm boven de afgewerkte vloer. Dat is een praktijkmaat en geen norm, en de montagehandleiding van het model zegt waar de dragers en de afvoer dan komen, want de afstand van voorrand tot afvoer verschilt per schaal.

Hang je hem lager voor kinderen, dan valt de straal van een volwassene verder, raakt hij de schaal harder en spat hij buiten de rand. Een opstapje van 10 tot 15 cm is daarom vaak een betere oplossing dan een urinoir dat voor niemand goed hangt.

In de breedte houd je het hart van het urinoir minstens 40 cm van een zijwand, want je schouders zijn al 45 tot 50 cm breed en je ellebogen steken nog verder uit. Ervoor blijft 60 cm vrij om te staan, dezelfde maat die voor je knieën bij een toilet geldt; de hoogtes van het toilet ernaast, van zitting tot toiletrolhouder, zoek je op in de toiletmaten van de maatwijzer.

Onderdeel	Maat	Marge die werkt	Waar het van afhangt
Urinoir, voorrand voor volwassenen	62 cm	60 tot 65 cm	Lager dan het punt waar de straal begint, zodat hij schuin de schaal in gaat
Urinoir, voorrand als alleen jongens het gebruiken	48 cm	45 tot 50 cm	Bij gebruik door volwassenen liever op volwassenenhoogte met een opstapje
Urinoir, hart tot zijwand	40 cm	35 tot 45 cm	Onder 35 cm staat je elleboog tegen de muur
Urinoir, hart tot hart van het toilet	80 cm	70 tot 80 cm	Bij 80 cm heeft elk een eigen strook; bij 70 cm vallen ze 10 cm over elkaar, en dat kan omdat er nooit tegelijk iemand zit en staat
Vrije ruimte voor de schaal	60 cm	55 tot 75 cm	Je staat met je voeten 20 tot 30 cm van de voorrand en je lichaam neemt de rest
Uitsteek van het urinoir vanaf de afgewerkte wand	32 cm	25 tot 40 cm	Een diepere schaal vangt meer spetters op, maar kost vloer
Voorzetwand voor een inbouwspoeler	15 cm	Volgens het montage-element	Dezelfde diepte als bij een hangtoilet, dus beide kunnen achter één wand
Afvoer van het urinoir	50 mm	40 of 50 mm	Urinesteen maakt de buis nauwer, dus met 50 mm blijft hij langer doorlopen
Toilet ernaast, zithoogte	40 cm	38 tot 48 cm	Bij een hangtoilet bepaal je de hoogte met het inbouwframe
Toilet ernaast, vrije ruimte voor de pot	60 cm	55 tot 70 cm	Daar staan je knieën en voeten
Toiletrolhouder	70 cm hoog	60 tot 75 cm	Zittend binnen bereik, 20 tot 30 cm voor de voorkant van de pot
Fontein om je handen te wassen, bovenkant	85 cm	80 tot 90 cm	Dezelfde hoogte als een wastafel

Een urinoir naast het toilet vraagt ongeveer 160 cm breedte

De meeste toiletruimtes in een rijtjeshuis zijn 90 tot 100 cm breed en 140 tot 160 cm diep. Daar past een pot met zijn strook van 80 cm, en naast die strook blijft hooguit 20 cm over: te weinig voor een schaal van 36 cm breed met 40 cm tot de wand.

Naast elkaar tegen dezelfde achterwand heb je twee stroken nodig. Het hart van het toilet komt op 40 cm van de ene wand, het hart van het urinoir 80 cm verder en dan nog 40 cm tot de andere wand, samen 160 cm; met 70 cm hart op hart en 35 cm tot de wand is ongeveer 145 cm de ondergrens.

In de diepte bepaalt het toilet de maat. Een hangtoilet kost 15 cm voorzetwand, 54 cm pot en 60 cm vrij voor je knieën, samen 129 cm, en dezelfde optelsom geeft de doorslag in een kleine smalle badkamer. Het urinoir steekt minder ver uit, dus die kant is nooit de beperking.

Is de ruimte smal maar lang, dan kan het urinoir op een zijwand bij de deur. Dat vraagt ongeveer 100 cm breedte, want de schaal steekt 30 tot 35 cm uit en je staat er met 60 cm ruimte voor, en ongeveer 210 cm lengte, zodat de strook van 80 cm voor het urinoir achter de knieruimte van het toilet valt.

Zo'n lengte heeft een los toilet zelden, een lange badkamer die je opdeelt wel. Hoe je daar alle leidingen in één installatiewand bundelt, staat bij de plattegronden voor een lange smalle badkamer.

De afvoer beslist waar het urinoir kan komen

Een toilet heeft een afvoer van 110 mm en blijft daarom meestal binnen een paar meter van de standleiding. Een urinoir loopt op 40 of 50 mm, dezelfde maat als een wastafel, en die dunne buis past in een voorzetwand of onder een verhoogde vloer waar een toiletafvoer niet in kan. Eerst de afvoer en dan het meubel: dat principe legt de indeling van elke keuken en badkamer vast.

Horizontaal heeft die afvoer afschot nodig, in de praktijk ongeveer 1 cm per meter. Op 3 m van de standleiding ligt de aansluiting achter het urinoir dus 3 cm hoger dan ernaast, en daar komen de sifon en de buis zelf nog bij.

Houd de leiding bij een urinoir kort en met zo weinig mogelijk bochten. Urine stroomt zonder spoelwater langzaam, en op elke plek waar de stroom stilvalt zet urinesteen zich af.

De afvoer moet op het vuilwaterriool uitkomen. Een urinoir aansluiten op een regenpijp of een put voor hemelwater mag niet, want in een gescheiden rioolstelsel loopt dat water ongezuiverd naar een sloot of de bodem.

In een badkamer is de afvoer van de wastafel vaak het makkelijkste aansluitpunt, via een eigen aftakking en niet door de sifon van de wastafel. Of er naast de wastafel plaats is voor een schaal met zijn strook, reken je uit zoals bij het indelen van een kleine badkamer.

Plek	Wat er moet liggen	Waar het knelt
Naast het toilet in de toiletruimte	De standleiding ligt vlakbij, en de koudwaterleiding van de fontein ook	De breedte: onder ongeveer 145 cm past het niet naast de pot
In de badkamer naast de wastafel	Een afvoer van 40 of 50 mm en een koudwaterleiding in dezelfde wand	De spatzone moet dicht afgewerkt zijn en de schaal mag niet in de doorloop naar de douche hangen
Op de slaapverdieping, ver van de standleiding	Een afvoer met afschot onder de vloer of in een voorzetwand	Elke meter kost 1 cm hoogte; lukt dat niet, dan een pompunit die de fabrikant uitdrukkelijk voor urinoirs vrijgeeft
In de garage of werkplaats	Een aansluiting op het vuilwaterriool en een kraan om je handen te wassen	Vorst in de sifon, geen ventilatie, en vaak alleen een regenpijp in de buurt
In het tuinhuis	Een vuilwaterafvoer die onder de tuin naar het riool loopt	De lengte en diepte van die leiding, en vorst in een onverwarmde ruimte
In een appartement	Een aansluiting op de afvoer binnen je eigen appartement	Een nieuwe aftakking op de standleiding is werk aan een gemeenschappelijk deel en gaat via de vereniging van eigenaars

Hoeveel water een urinoir scheelt tegenover het toilet

De besparing hangt aan één vergelijking: hoeveel liter het urinoir per keer gebruikt tegenover wat je nu per plasbeurt doorspoelt. Een toilet met een dubbele spoelknop gebruikt 6 liter op de grote en 3 liter op de kleine knop, een ouder reservoir zonder spaarknop vaak 9 liter.

De tabel rekent met 8 plasbeurten per dag in huis, bijvoorbeeld twee mannen die er elk vier keer gebruik van maken. Dat is een aanname: tel je eigen aantal en schaal de derde kolom mee.

Wat eruit springt, is de onderste helft. Een urinoir dat op 3 liter spoelt, gebruikt evenveel als de kleine knop van een toilet en scheelt dus niets; de winst begint pas bij een spoeler die je op 1 of 2 liter zet, of bij een waterloos model.

Wordt nu uit gewoonte de grote knop ingedrukt, dan is de winst van een urinoir groter. Een groot deel van dat verschil haal je dan ook door de kleine knop te gebruiken, zonder dat er iets aan de wand verandert.

Een waterloos urinoir gebruikt alleen water bij het schoonmaken. Met een spuitfles en een doek is dat weinig, en je giet er juist geen emmer doorheen, omdat die de afsluitlaag in de sifon wegspoelt.

Hoe je plast	Liter per keer	Per jaar bij 8 keer per dag	Wat je daarbij moet weten
Ouder toilet zonder spaarknop	9 liter	26,3 m³	Een reservoir met een kleine knop van 3 liter haalt al driekwart van wat een urinoir op 1 liter oplevert
Toilet, grote knop	6 liter	17,5 m³	Wordt vaak uit gewoonte gebruikt, ook bij plassen
Toilet, kleine knop	3 liter	8,8 m³	Het vergelijkingspunt voor een urinoir
Urinoir met spoeler op 3 liter	3 liter	8,8 m³	Geen besparing tegenover de kleine knop
Urinoir met spoeler op 2 liter	2 liter	5,8 m³	2,9 m³ per jaar minder dan de kleine knop
Urinoir met spoeler op 1 liter	1 liter	2,9 m³	5,8 m³ per jaar minder; kijk of de schaal dan nog helemaal wordt nagespoeld
Waterloos urinoir	0 liter	0 m³	8,8 m³ per jaar minder, plus wat je bij het schoonmaken gebruikt; wel vloeistof of patronen volgens de handleiding

Waarom een urinoir gaat ruiken en waar urinesteen vandaan komt

Verse urine ruikt nauwelijks. De scherpe lucht ontstaat pas als bacteriën het ureum in de urine afbreken tot ammoniak, en dat gebeurt overal waar urine blijft staan of opdroogt: in de sifon, op de rand, in een voeg of op de vloer ervoor.

Diezelfde afbraak maakt de urine basischer, en bij een hogere pH slaan calcium- en magnesiumfosfaten neer als een harde, grijsbruine laag. Dat is urinesteen, en die groeit het snelst in de sifon en het eerste stuk afvoer, waar weinig of geen spoelwater komt om de urine te verdunnen.

Bij een waterloos urinoir moet de sifon of het patroon daarom op tijd gereinigd of vervangen worden: er is geen water dat de afzetting meeneemt. Bij een spoeler op 1 liter speelt hetzelfde in mindere mate, omdat het water de urine maar voor een deel verdunt.

Ruikt het terwijl de schaal schoon is, zoek de oorzaak dan buiten de schaal. Een leeggezogen sifon laat rioollucht door, een weggespoelde afsluitlaag ook, en een cementvoeg onder de voorrand zuigt opgedroogde spetters op en blijft ruiken, hoe vaak je er ook overheen veegt.

Urinesteen los je op met een zuur: citroenzuur of een urinesteenoplosser die je laat inwerken en daarna verwijdert. Draag handschoenen, zet de afzuiging aan en volg bij een waterloos model eerst de handleiding, want bij veel modellen haal je het patroon eruit voordat er reiniger door de afvoer mag.

Wand en vloer in de spatzone rond het urinoir

Ook een goed hangend urinoir geeft kleine druppels buiten de schaal, vooral aan het begin en het einde van de straal, als de druk laag is en de straal de schaal net niet haalt. Die druppels komen op de vloer direct voor de voorrand terecht en op de wand naast en onder de schaal.

Wij houden als spatzone de wand vanaf de vloer tot 20 cm boven de bovenkant van de schaal aan, met 30 cm aan weerszijden, en op de vloer een strook van 60 cm ervoor. Dat is geen norm maar het vlak waar je bij het schoonmaken steeds overheen gaat, en daar hoort een dichte, afwasbare afwerking.

Keramische tegels werken daar goed, maar de voeg is het zwakke punt. Een cementvoeg is poreus: urine trekt erin en zure reinigers maken hem ruwer, waardoor hij nog meer opneemt, terwijl een epoxyvoeg dicht is en die middelen verdraagt. Welke tegel en welk formaat je daarvoor kiest, lees je bij het tegelen van een wand.

Wandpanelen met naden en een vloer van laminaat of pvc met open naden horen niet in deze strook. Vocht dat in een naad trekt, droogt daar niet meer uit en blijft ruiken; waar panelen in een natte ruimte nog meer tekortschieten, staat bij de nadelen van wandpanelen in de badkamer.

Een urinoir in de garage, het tuinhuis of bij een werkruimte aan huis

Een garage of werkplaats is de plek waar een urinoir het vaakst wordt overwogen, omdat je daar met vuile handen of schoenen niet door het huis wilt. Er gelden dezelfde drie eisen als binnen: een vuilwaterafvoer, een plek om je handen te wassen en luchtverversing.

In een onverwarmde ruimte komt daar vorst bij. De vloeistof in de sifon bevriest onder nul, zet uit en kan een kunststof sifon of een keramische schaal laten scheuren, en een waterleiding naar een spoeler loopt hetzelfde risico, dus die moet je kunnen afsluiten en aftappen.

Een toiletruimte in een nieuwbouwwoning moet volgens het Besluit bouwwerken leefomgeving een luchtafvoer van minstens 7 dm³ per seconde hebben. Voor een garage geldt die eis niet, maar het mechanisme wel: zonder luchtverversing blijft de ammoniaklucht hangen, dus een rooster naar buiten of een kleine afzuiging hoort bij het plan. Hoe je de rest van die ruimte verdeelt, van werkbank tot looproute, staat bij de indeling van een garage.

Een urinoir in de tuin zonder aansluiting op het riool is geen alternatief. Urine op één vaste plek brengt een hoge concentratie stikstof en zouten in de grond, en daar verbrandt het gras en gaat het ruiken, net als op de plek waar een hond steeds plast.

Werk je aan huis en ontvang je klanten, dan lost een urinoir hun toiletbezoek niet op. Bezoek heeft een gewone pot met fontein nodig die bereikbaar is zonder door je privédeel te lopen, en waar die het best komt, staat bij het inrichten van een kantoor thuis.

Zo plan je een urinoir thuis, van afvoer tot ophangen

Elke stap legt iets vast waar je in de volgende stap niet meer aan kunt schuiven.

1. Zoek de afvoer en meet de afstand

   Zoek de dichtstbijzijnde vuilwaterafvoer: de standleiding, de afvoer van een wastafel of die van de wasmachine. Meet de afstand tot de plek van het urinoir en reken 1 cm hoogte per meter afschot, want daarmee weet je of de afvoer in de wand past of de vloer omhoog moet.

2. Kies het spoelsysteem bij wat er ligt

   Ligt er een koudwaterleiding in dezelfde wand, dan kan een spoeler; ligt er alleen een afvoer, dan wordt het een waterloos model. Een sensor op netstroom vraagt ook een voeding, en dat moet bekend zijn voordat de wand dichtgaat.

3. Plak de strook en de hoogte af

   Plak op de vloer een strook van 80 cm breed en ongeveer 90 cm diep uit: 30 cm voor de schaal en 60 cm om te staan. Zet de voorrand op 60 tot 65 cm met tape op de wand en controleer of de deur, het toilet en de fontein buiten die strook blijven.

4. Bouw de voorzetwand met afvoer en eventueel waterleiding

   Zet het montage-element of de dragers op de hoogte uit de handleiding van het gekozen model, met de afvoer en de waterleiding erin. Laat de leidingen afpersen of op lekkage controleren voordat de wand dichtgaat, want daarna zit er tegelwerk voor.

   Hoort het urinoir bij een grotere verbouwing, dan komt deze stap vóór het tegelen, net als in het stappenplan voor een verbouwing.

5. Tegel de spatzone met een epoxyvoeg

   Tegel de wand tot 20 cm boven de schaal en 30 cm aan weerszijden, en de vloer 60 cm ervoor, en voeg die zone met epoxy. Boor de gaten voor de dragers met een tegelboor zonder klop, zodat het glazuur niet springt.

6. Hang de schaal waterpas en sluit de sifon aan

   Hang het urinoir aan de dragers, controleer met de waterpas en sluit de sifon aan met de rubbers die bij het model horen. Vul bij een waterloos model de afsluitvloeistof of plaats het patroon, en kit de naad tussen schaal en tegel af.

7. Controleer na een week de sifon en de naden

   Kijk na een week of er vocht onder de schaal of bij de sifon zit, en of de schaal bij het spoelen helemaal wordt nagespoeld. Ruik je rioollucht, dan is de sifon niet gevuld of de afsluitlaag weg, en dat los je nu op en niet pas als de voeg eronder is gaan ruiken.

Nalopen voordat het urinoir aan de wand gaat

• Afvoer op het vuilwaterriool, niet op een regenpijp of een put voor hemelwater
• Afvoerbuis van 50 mm met minstens 1 cm afschot per meter en zo min mogelijk bochten
• Voorrand afgetapet op 60 tot 65 cm, of een opstapje voor de kinderen geregeld
• Hart van het urinoir minstens 40 cm van een zijwand, met 60 cm vrij om te staan
• Spatzone getegeld met een epoxyvoeg, zonder naden van panelen of laminaat
• Spoeler goedgekeurd voor de drinkwaterleiding, of bij een waterloos model reservevloeistof of een reservepatroon in huis
• Luchtafvoer in de ruimte, en in een onverwarmde ruimte een waterleiding die je kunt afsluiten en aftappen
• Het gewone toilet blijft bereikbaar voor zittend gebruik en bezoek

Uit de praktijk

Veelgemaakte fouten

Het urinoir zien als vervanging van het toilet

Een urinoir is een aanvulling voor staand plassen. Zittend gebruik, kinderen en bezoek hebben een pot nodig, en wie het toilet weghaalt om plaats te maken voor een urinoir, houdt een huis zonder bruikbaar toilet over.

Aansluiten op de regenwaterafvoer

In de garage of het tuinhuis ligt de regenpijp vaak het dichtst bij. In een gescheiden rioolstelsel gaat dat water ongezuiverd naar sloot of bodem, dus urine hoort daar niet in, en een foute aansluiting moet je op verzoek van de gemeente weer ongedaan maken.

De hoogte afstemmen op de kleinste gebruiker

Een urinoir met de voorrand op 45 cm past een kind van zes en niet een volwassene: de straal valt verder, raakt de schaal harder en spat buiten de rand. Hang op volwassenenhoogte en geef kinderen een opstapje, dat je weghaalt zodra ze gegroeid zijn.

Een cementvoeg in de spatzone

Cement is poreus en wordt door zure reinigers aangetast. Elke schoonmaakbeurt met een urinesteenoplosser maakt de voeg ruwer, waardoor hij meer opneemt en verkleurt, en vanaf dat moment ruikt de voeg in plaats van de schaal.

Chloor gebruiken of middelen mengen

Chloor reageert met de ammoniak uit urine tot prikkelende chlooramines en met een zure urinesteenoplosser tot chloorgas. Bij een waterloos urinoir spoelt een scherp middel bovendien de afsluitlaag weg, dus gebruik één middel tegelijk en het middel dat in de handleiding staat.

Een dunne afvoer die over meters bijna vlak loopt

Een buis van 32 of 40 mm die over een paar meter nauwelijks afschot heeft, is precies de plek waar urinesteen groeit: de stroom valt stil en de afzetting maakt de buis steeds nauwer. Kies 50 mm, houd de leiding kort en geef hem minstens 1 cm afschot per meter.

Een urinoir in een ruimte zonder luchtafvoer

In een garage of berging zonder rooster of afzuiging ruikt een urinoir ook als alles schoon lijkt, omdat de ammoniak uit opgedroogde spetters nergens heen kan. Een rooster naar buiten of een kleine afzuigventilator lost dat op zonder dat er iets aan het urinoir verandert.

Veelgestelde vragen

Wanneer je beter een vakman belt

Het urinoir ophangen en de spatzone tegelen doe je zelf. De afvoer aansluiten op de standleiding en een nieuwe koudwaterleiding naar een spoeler laat je aanleggen door een installateur, want de afvoer vraagt afschot en ontspanning, en een aansluiting op drinkwater moet een goedgekeurde terugstroombeveiliging hebben.

Komt er een sensor op netstroom, dan hoort de voeding in de wand bij een elektricien. In een appartement gaat elke nieuwe aansluiting op de standleiding eerst langs de vereniging van eigenaars.